ΕΡΗΜΑ ΣΠΙΤΙΑ

Όρθια ακόμα παλεύουν τις ημέρες που έρχονται τρίζουν και ψιθυρίζουν στιγμές από άλλες εποχές και αποπνέουν μία ζεστασιά μοναδική. Είναι κρίμα να περιμένουν την τύχη τους, ποιος θα προλάβει πρώτος να νικήσει;
Ο χρόνος, η λήθη ή η αδιαφορία μας; Ένας κόσμοςς που βιάζεται, δεν έχει την πολυτέλεια να αγκαλιάσει την ιστορία του και να διακρίνει στους φθαρμένους τοίχους το μέλλον του. Δεν έμειναν πολλά, κρυμμένα πίσω απο το τσιμέντο σβήνουν και στιγματίζουν την αδιαφορία μας που στην καλύτερη περίπτωση μεταφράζεται σε σκαλωσιές και σανίδια που προφυλλάσουν τον κόσμο από τα κομμάτια της φθοράς τους. Είναι επικίνδυνα αυτά τα τούβλα που πέφτουν και αυτοί οι σοβάδες, βαριά, κουβαλάνε την ιστορία μας και μπορεί να μας πονέσουν και να τραυματίσουν την αδιαφορία μας και το κενό βλέμμα αυτών που σιωπηλά συνομωτούν στην εγκατάλειψή τους. Ένας σιωπηλός πόλεμος αυτός των ανθρώπων με συνομώτη τον χρόνο και ένα κίνητρο κρυμμένο πίσω απο τις σκιές των τοίχων..το χρήμα.